4. QUANTIFIED EDUCATION

Now you know what makes the difference

Hoe zou het zijn als alle leer-activiteiten, alle feedback, alle projecten, alle competenties, kortom alles wat een student leert of heeft geleerd beschikbaar is als data? Alle feedback die je tijdens je opleiding hebt gekregen keurig is verzameld. Maar ook alle gesproken feedback. Of de opmerkingen die een begeleider je gaf tijdens een stageopdracht? En als je dat bijvoorbeeld kan vergelijken met medestudenten?

Wat kun je met Quantified Education?

Wat zegt dit jou over hoe je leert? Wat zegt dit over waar je goed in bent? Of waar je extra aandacht aan zou kunnen besteden om je nog verder te bekwamen?

Misschien kun je zelfs op de student-knowledge radar kijken waar de medestudenten zitten in je omgeving die jou kunnen helpen met je ontwikkeling. We weten namelijk via je smartwatch of andere waerables waar studenten zich fysiek bevinden. We weten welke competenties sterk zijn ontwikkeld en welke minder. En we stellen deze data beschikbaar voor de student…

Dit laatste vanaf de wearables is nog in een experimentele fase. Het stuk daarvoor niet.

Het project Quantified Education is achteraf bekeken gestart in 2009 met de ontwikkeling van de Peer-evaluation tool voor de Technische Universiteit Delft. De vraag was of we een digitale tool konden ontwikkelen waarmee een groep studenten in een keer elkaar van feedback kunnen voorzien.

Deze tool in ontwikkeld op het bestaande online platform Scorion dat al gebruikt werd in het hoger onderwijs voor het verzamelen van feedback. De doorontwikkeling heeft geleidt tot een platform van APPS. Apps die naadloos passen bij de onderwijsvorm en die zonder dat docenten en studenten er last van hebben alle data vastlegt of opneemt. die de leer-data die vrijkomt als bijproduct van het onderwijs wordt op deze manier heel waardevol.

Feedback geven aan elkaar was in het onderwijs in Nederland al heel normaal. Studenten die elkaar feedback geven was iets minder de norm. Maar docenten hadden steeds minder zicht hadden op wat hun studenten nou eigenlijk leren. Dat kwam omdat het onderwijs steeds meer zo natuurgetrouw ‘het werken in de praktijk’ wil nabootsen. Studenten werken vooral samen aan projecten, net als in de professionele werkelijkheid.

Om die reden is destijds de Peer-review tool ontwikkeld voor de TU-Delft, zodat studenten die samen in een project werken elkaar eenvoudig van feedback kunnen voorzien. Het belangrijkste was dat de docent wat meer zicht heeft op de ontwikkeling van de student en dat studenten van elkaar waardevolle feedback krijgen.

Het idee dat je de waardevolle feedback die studenten elkaar geven, maar ook die docenten aan studenten geven ook kunt bewaren en analyseren was toen nog volkomen ondergeschikt. De MEDIUM DATA (zo noemen wij de BIG DATA die binnen een bepaalde veilige context wordt verzameld) die daaruit is ontstaan blijkt achteraf goud waard voor de opleiding, maar ook voor de individuele student.

Programmatisch toetsen

Tegelijkertijd werkte een Prof. aan de Universiteit van Maastricht (Cees van der Vleuten) aan het idee voor programmatisch toetsen. Het hele programma door meten wat iemand leert. Je moet dan dicht op het onderwijs alle verschillende leer-toetsvormen ondersteunen. Op papier gaat dat wel, maar dan moet je logistiek enorm veel werk verzetten om al die data te verzamelen. Het risico bestaat dat je daarmee docenten en studenten frustreert omdat het onderwijsproces fors wordt verstoort.

Het Scorion platform, blijkt in het medisch onderwijs bij alle universiteiten dit proces goed te kunnen ondersteunen.

Daarmee ontstond niet alleen een mogelijkheid om programmatisch te toetsen, maar tegelijkertijd het onderwijs te gaan meten volgens de methodiek van Prof. Dr. Olle ten Cate. Die heeft de zogenaamde EPA ontwikkeld. De Entrustable Professional Activity. Het komt er op neer dat de aangeboden onderwijseenheden ook daadwerkelijk leiden tot een zekere mate van professionaliteit. Ofte wel: je kunt er en hoge mate van op aan dat als een student bepaalde EPA’s met goed gevolg afrondt, dat de student dit ook echt kan. Vooral handig in beroepen waarbij fouten fataal kunnen zijn. Denk aan medici, zorgverleners en medicatie verstrekkers maar ook politiemensen.

Medium Data

Met dit programmatisch toetsplatform Scorion wordt dus enorm veel data verzameld over wat en hoe iemand leert, maar ook hoe docenten beoordelen en feedback geven. Deze dat is uiteraard eigendom van de studenten en de opleiding en wordt vooral ingezet om de voortgang van de individuele student inzichtelijk te maken.

Universiteiten zijn zich sinds kort bewust van de goudmijn aan onderzoeksdata waar ze eigenlijk bovenop zitten. Vandaar dat de Medische Radboud Universiteit (UMC Radboud) gestart is met een eerste promotie onderzoek met behulp van de anonieme data van vier jaar opleiding

Dashboard

Op dit moment ontstaan er allerlei creatieve ideeën over wat je met de data kan doen. Voorbeelden zijn de individuele dashboards, vergelijkingen met andere studenten, analyses over grote datasets maar ook netwerkanalyses die antwoord geven op de vraag: bij welke student moet ik zijn om wat van te leren?

Het doel

Het doel is om in eerste instantie studenten te voorzien van data die je in staat stellen om de beste beslissingen te nemen ten behoeven van je studie. Maar ook om opleidingen te mogelijkheid te bieden om onderzoek te doen om grote hoeveelheden zeer relevante data. Data die je niet meer hoeft te verzamelen, maar die gewoon voor handen is. Dit leidt volgens ons tot veel beter, efficiënter en effectiever onderwijs.

De volgende stap is om alle data veilig met elkaar te integreren. Data over je fysieke en geestelijk welbevinden. Informatie van tijd, plaats, hartslag, stressniveau gerelateerd aan je studieresultaten, feedback, cijfers etc. Kortom: de quantified student!

Meer weten?

Roel.smabers@parantion.nl

Bekijk hier de presentatie